RSS
wtorek, 24 listopada 2009
Coś o dziś...

Listopad odchodzi. Ma moje zimne stopy, pachnie deszczem, szarością zachwyca, bo tej szarości niezliczone odcienie przecież. Dziś niebo było popielatym tweedem. W bezlistych drzewach czarnymi skrzydłami gawrony płoszą listopadową melancholię...

Popołudnia właściwie są wieczorami. Grafitowy mrok tak szybko przytula się do okien. W moim pokoju światło i cienie. Ocieplam czasoprzestrzeń zapalonymi lampkami, świeczuszkami o zapachu cynamonu, pozwalam turlać się dźwiękom. Jazz. Dużo jazzu. Kołysząco, snująco, kocio i miękko. Znowu wtulam się w rudy koc, kupuję mandarynki i przynoszę we włosach zapach późnej jesieni...

Czekolada w filiżance. Czekoladowe mam wargi. Kolorowe strony w kobiecym czasopiśmie. Czarno-białe zdjęcie Marilyn Monroe. Tokarczuk i Stańko. Jakaś nagła tęsknota za słowami z "Prawieku..." i za muzyką Komedy...

A od dziś, za miesiąc pięknie czas się zatrzyma przy rodzinnym stole...

niedziela, 22 listopada 2009
Przy herbacie...

A niebo dziś nie kwitnie gwiazdami. Za oknem świat we wszystkich odcieniach czerni śpiewa piosenkę o wieczorze. Pomarańczowe klipsy świateł ulicznych latarń zdobią  blaskiem tę smolistość nieprzezroczystą. Czerń jest pięknym tłem dla kolorów...

Jestem teraz dźwiękami z płyty pana Kydryńskiego, kolejną herbatą w ulubionym kubku, uśmiechniętą zielenią moich tęczówek, spokojem, waniliowym nastrojem, literkami z książki "Dysonans"...

Jak zmusić czas, by nie mijał tak szybko? Wczorajsze i dzisiejsze chwile z M. były jak mgnienie. I chłonę każdą, nasycam się na zapas, na dni oczekiwania...

Wczorajszy spacer w ścieżkach pełnych szeleszczących liści i w pięknym jesiennym słońcu. Zatrzymane chwile na fotografiach. Ocalony wieczór. Toast za spełnienie pewnych grudniowych dni. Szczęśliwe słowa. Zielone myśli. Retrospekcje. Spojrzenia, które dodają mi urody. I czas pachnący konwaliami...

wtorek, 17 listopada 2009
Drobiazgi...

Listopad ma tak mało światła w sobie. Zmierzch przez chwilę jest fioletową melancholią, pachnie wytrawnie późną jesienią, a potem staje się głęboką czernią w pomarańczowych cekinach ulicznych latarń. Zapalam pyzatą lampę, rozświetlam czasoprzestrzeń płomykami świec. W prostokącie okna zielonkawą żółcią storczyk zakwitł i jest namiastką słońc...

Świat dziś w deszczu. Błękit kropli, mglistość i parasole. Świat dziś pełen był parasoli...

Dom. Ciepły i przytulny. Czekolada w filiżance, zapach i smak pomarańczy, kolorowe pisma, rozkołysane piosenki, pled w pastelowe pasy, "Wielkie nadzieje" Dickensa, jesienne zdjęcia, te z października, kiedy liście pięknem czarowały...

Tak, chwile zbieram, nucę razem z Anną Marią, listopad oswajam...

poniedziałek, 16 listopada 2009
We wczoraj będąc...

Mgła srebrnym woalem świat otuliła na dzień cały. Zaokienny krajobraz był samotnym drzewem bezlistnym. Mgła zakryła czerwień dachów domostw i strzelistość kościelnej wieży. Teraz już grafitowym mrokiem świat oddycha. Listopadowe wieczory przychodzą popołudniami, pachną melancholią i aromatem cynamonowych świec...

A ja dziś byłam uśmiechem i światłem, wspomnieniem weekendu spędzonego u M. I były nasze alejki w parku, liście i prawie oswojone wiewiórki. Niebo i słońce jak w październiku i ostatnie refleksy zieleni. Kocham te nasze ścieżki i nas w nich, muzykę jesiennych liści i ciepło dłoni naszych...

A potem mała kawiarnia z jazzowymi snujami, przepyszna herbata jaśminowa, słodycz ciastek i dobra rozmowa, wspólny śmiech, westchnienia filiżanek i czułość w powietrzu...

Czas domu zachwycał bliskością, uważnością i takim byciem po prostu...

Dziś jestem znowu tęsknotą...ale to dobra tęsknota...

środa, 11 listopada 2009
Harmonijnie...

Wiatr przyszedł niespodziewanie i przegnał poranne mgły. A ja lubię mgły, ich mleczną nieprzezroczystość, melanż wszystkich odcieni szarości, od srebrej po perłową...

Powietrze pachnie listopadem, wolnym dniem i nicnierobieniem (dopiero popołudniową porą zacznę sprawdzać klasówki)...

Herbata z miodem i gorzka czekolada. Tak mi teraz chwila pachnie...

Dziś szukam ciepła w piosenkach. Grechuta. Bajor. Kilka piosenek Nosowskiej. Anna Maria. Jazzowe snuje z ulubionych płyt. Vivaldi i jego "Jesień"...I piosenki patriotyczne...bo lubię...piosenki z płyty "Bo wolność krzyżami się mierzy"...z płyty od prezydenta...

Znowu czytam kilka książek na raz, a to jest tak, jakbym nie czytała żadnej. Mieszają mi się światy, gubię bohaterów. A trzeba smakować słowo po słowie...

Maluję paznokcie na wiśniowo. Kupuję czapkę i szal w kobaltowym kolorze i dziwnie dobrze mi w nim. Z upodobaniem noszę chustę w kwiaty, bo od ich kolorów pieknieją myśli. I może dlatego, że kolory za oknem gasną, ja potrzebuję kolorów...

I wysyłam swoje latawce do M. a w nich czułość, dobre myśli i kochanie...i zieleń w oczach mi płonie na myśl o piątkowym pociągu...

I mają rację ci, którzy mówią mi, że kwitnę...

poniedziałek, 09 listopada 2009
Tak właśnie...

Prawdziwa listopadowa plucha za oknem. I tak od rana, przez dzień cały mży, pada, kapie, siąpi. A ja musiałam pojechać do Misteczka dziś po świeży odcień moich rudych włosów. I w oczekiwaniu na autobus spacerowałam potem po uliczkach Miasteczka otulonego w szary mrok i nieprzezroczystą mleczność mgieł. A prawie nagie drzewa, obleczone w te atrybuty prawdziwej jesieni, wyglądały niezwykle impresjonistycznie...

Przemokłam, choć miałam parasol. Drobniutkie perełki deszczowych kropel osiadały  na moich włosach, tworząc wymarzone loki i ulubiony nieład na głowie...

Teraz dom. Włączony telewizor, obejrzę potem spektakl teatralny...

Wieczór ma kolor rubinowego wina w kieliszku na wysmukłej nóżce, aromat waniliowej świeczuszki, zieloną barwę szklanych korali, dziś zakupionych na giełdzie zorganizowanej przez uczestników Warszatów Terapii Zajęciowej. Piękne są te korale, przymierzam je do swoich oczu i włosów, cieszę się nimi, jak dziewczynka...

I to są takie dni, że chce się czytać "Dolinę Muminków w listopadzie" i zapisać: "Przyjemnie jest zebrać wszystko, co się ma, tuż przy sobie, możliwie najbliżej, zmagazynować swoje ciepło i myśli i skryć się w głębokiej dziurze, w samiutkim środku, tam gdzie bezpiecznie, gdzie można bronić tego, co ważne, cenne i swoje własne."

Tak...

wtorek, 03 listopada 2009
Drobiazgi...

Wieczór kołysany jest wiatrem. W kuchennym kominie słychać wietrzne lamenty i dźwięk deszczu. W domu cisza. Słychać tylko wędrówkę wskazówek po cyferblacie, słychać jak mija czas. Zbyt szybko. Trudno uwierzyć, że to już listopad. Refleksyjny czas. Czas wspomnień i pamiętania. Czas godzenia się z ulotnością...

Ostatnie dni w pracy trudne bardzo, pełne emocji, niejasności, manipulacji i różnych myśli...

W sobotę spacerowałam z M. wśród ścieżek ogrodu szeleszczących liśćmi. Jakże pięknie odbijały się w taflach stawów barwy jesiennych drzew. A moja chusta w ludowe kwiaty idealnie komponowała się z mozaiką tych barw...

Po dniach wspólnego bycia, kolejny raz jestem wdzięcznością za to, że M. odmienił moją Samość...

Teraz jest czas herbaty. Opatulam się polarowym kocem. Dotykam dłońmi gorącego kubka. Cieszę oczy złocistą chryzantemą w wysmukłym wazonie...

A wcześniej obejrzałam "Historię kina w Popielawach". Lubię filmy Kolskiego, urzekają mnie one swoją poetyką, równoległym istnieniem światów: realnego i magicznego, cudownymi miejscami i dziwnymi ludźmi...

poniedziałek, 02 listopada 2009
Zosia37

Znowu ktoś kradnie moje słowa...pewna Zosia37, podpisując swoje zdjęcia, przeżywa po mojemu jesień, ubiera się w mój szary sweter i ma moje niebo nad głową...A to się nazywa plagiat, Pani Zosiu37...brzydki plagiat...

Archiwum
statystyka